Object

Crayon Canyon

Instelling/bron: Museum Jan Cunen

Het werk van DJ Simpson wordt weleens vergeleken met de Abstract Expressionistische schilderkunst vanwege de uitbundige bewegingen van de kunstenaar die goed zichtbaar zijn in het werk. In het geval van Simpson betreft het geen penseelstreken, maar een lijnvoering met een elektrische frees. Een proces dat de kunstenaar zelf ‘tekenen met elektriciteit’ noemt. Simpson maakt meer dan manshoge installaties van bewerkte plaatmaterialen zoals aluminium, multiplex, formica en plexiglas. Van het oppervlak van deze platen worden met een elektrische frees laagjes afgeschraapt waardoor smalle, ondiepe geultjes ontstaan. Het resultaat zijn krullende, golvende lijnen en vloeiende, abstracte vormen. De geultjes worden met lakverf ingekleurd en ook de rest van het paneel wordt vaak met glimmende lak beschilderd, meestal in één kleur. Soms hangen de werken aan de muur als schilderijen, soms staan ze tegen wanden opgesteld, zoals het geval bij Crayon Canyon dat bestaat uit 3 MDF-platen met een aluminiumlaag erover. Het werk leunt een tikje uit het lood tegen de muur. De gefreesde lijnen zijn wit en mokkabruin, de rest van het aluminiumoppervlak is onbewerkt, zodat het een spiegelfunctie heeft.