Object

Paysage Façade

Instelling/bron: Museum Jan Cunen

Het werk van Henri Jacobs gaat over de suggestie van ruimte, een essentieel gegeven binnen de teken- en schilderkunst. Jacobs' doeken zijn echter geen illusoire ruimtes in traditionele zin, geen vensters op een gesuggereerde wereld. Jacobs vat schilderijen op als objecten, iets wat de Minimalisten halverwege de twintigste eeuw ook al deden. Maar waar kunstenaars als Frank Stella het objectmatige karakter van het schilderij benadrukten en haar illusionistische mogelijkheden verwierpen, laat Jacobs het object zelf als venster op de echte wereld functioneren.

Dit werk bestaat uit in elkaar gevlochten repen canvas waarop zwarte verf en lak zijn aangebracht. Het oppervlak van het linnen is niet de grond voor een voorstelling, maar vormt zelf een abstracte voorstelling. Door de uitsparingen tussen het vlechtwerk zie je de anders verborgen spielatten en de ruimte tussen schilderij en wand. De titel 'Paysage Façade' is vrij te vertalen als landschapsoppervlak. Jacobs noemt veel werken façade, omdat hij het schilderij als een façade behandelt, die hij openbreekt en als venster laat functioneren. Dit werk dateert van 1996. Later ging Jacobs, naast wandtapijten, ook 'gewone' tekeningen en schilderijen maken waarbij hij, louter met inkt of verf, diepte en ruimte suggereert door de toepassing van het geometrisch perspectief en de combinatie van lichte en donkere kleuren.