Object

Polderlandschap

Instelling/bron: Museum Jan Cunen

Het vroege werk van Jan Hendrik Weissenbruch doet denken aan dat van romantische schilders als Andreas Schelfhout. Gaandeweg vond hij zijn eigen stijl. Zijn op losse wijze geschilderde landschappen worden vaak gekenmerkt door ruimtelijkheid en leegte. Weissenbruch legde vooral nadruk op de weergave van wolkenluchten en de werking van het licht op het landschap. Zijn motto luidde: 'Licht en lucht, dat is de kunst!'

Den Haag veranderde aan het eind van de negentiende eeuw in hoog tempo door stadsuitbreiding. Aangezien Weissenbruch veel in die omgeving werkte, zag hij zich genoodzaakt andere plekken op te zoeken. Hij zocht, evenals andere Haagse Schoolkunstenaars, de nog onaangetaste omgeving van Noorden en Nieuwkoop op. Waarschijnlijk ontstond daar ook dit polderlandschap.

Weissenbruch was een geoefend aquarellist. Dat is zelfs zichtbaar in zijn olieverfschilderijen, waarvan de schilderstrant sterk doet denken aan de aquareltechniek. Weissenbruch wist met olieverf op een bijna transparante manier te schilderen. Hierdoor krijgt het oppervlak van het water daadwerkelijk een doorzichtige en spiegelende aanblik. Hoewel strikt genomen slechts eenderde van 'Polderlandschap' ingeruimd is voor de luchtpartij, is de lucht bijna overal te zien: de witte wolken weerspiegelen in het water.