294. ingesele

294

Dit verhaal was een onderdeel van het dialectspel Bij wijze van... za'k mar zegge.

Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van 'n Lutske Brabants.

Het verhaal

Wie kent nog de Fabriekstraot 

mit zien zaandpad en de spoorsloot? 

'n par boere en wc huus 

Jan Litjes, ooit Metworstkunning was 'r thuus. De zaandpad die wier hard 

de Fabriekstraot, 'n straot apart. 

 

Wimke Hendrix, 'de Karver' haj d'r zien braanderije van allehaande butelaandse specerije 

net no d'n oorlog konde d'r komme 

vur 't hale van ow distributiebonne. 

De zaandpad, die wier hard 

de Fabriekstraot, 'n straot apart. 

 

Over goeie grond hoefde ze nie te klage aacht huushouwes

han same meer dan zestig blage die voetbalde, strupte en

zwomme ien de Ballebeek halde appels weg as Jans Rat nie keek.

De zaandpad, die wier hard 

de Fabriekstraot, 'n straot apart.

 

De buurt was zien tied ver vurruut 

wej han vrouw Kupers vur zeep, suuker en kruut bej loon

de Best halde we leverworst en vet spek an 't end van de week betale was helemol nie gek. De zaandpad, die wier hard 

de Fabriekstraot, 'n straot apart.

 

Hendrix Veevoer wier langzaam groot 

gedumpt was ondertusse de spoorsloot ok 't voetbalveldje

van de ambachtschol ging dicht de neejbouw van Nobilis

kwaam ien zicht. De zaandpad, die wier hard 

de Fabriekstraot, 'n straot apart.

 

Op 4 februari 1965 kreeg de straot 'n aandere naam

ien 't vervolg zoj d'r Wim de Korverstraot staon dur kwaam

industrie, d'n bouw kos nie stuk 

dur reijde veul autoos, 't wier druk. 

De zaandpad, die wier hard 

de Wim de KOrverstraot, 'n straot apart. 

 

Hendrix Veevoer ging nor Heije 

en ien 1985 konde Cis en Ted Gaertner hun bedje spreije

zej ware toen 't boerepaar 

en Ted st6nd mit zien rooie roze klaor. 

De zaandpad die wier hard 

de Wim de Korverstraot, 'n straot apart. 

 

Nobilis, wier Intervet toen 

en wej han onze wereldkampioen 

waormit, de kon nie misse 

Lud Weyer docht 'Aileen mar an visse. 

De zaandpad, die wier hard 

de Wim de Korverstraot, 'n straot apart. 

 

We ginge vur dertig op de weg, moj gedaon en knokte 

vur de borne die mosse blieve staon mar 't beste, 't grutste van belang 

de minse kosse van mekaar op an. 

De zaandpad die wier hard 

de Wim de Korverstraot, 'n straot apart.

 

Ingesele is 'r veul veraanderd 

mar de straot die bleef apart.