309. bonnefooi

309

Dit verhaal was een onderdeel van het dialectspel Bij wijze van... za'k mar zegge.

Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van 'n Lutske Brabants.

Het verhaal

Ze lopen saomen dur de straot 

Hij pikzwart geverfd en zij blond. Ties ’n schon span. Vanuit men kraaienest de uitkekt over hil de straot zie ik hoe ze langzaom mar gestaog dichter bij d’n hoek kôome. Onderweges wor alleman die passeert aongesproken. Bekend of nie, gin meens ontkomt eraon. En des nie zo erreg want alleman wordt becomplimenteerd dur ’t stel. ‘ We ziede gij er goed uit.’ ‘Prachtige Jas hor meneer.’ ‘Zedde afgevallen meske?’  ‘We fèèn dek oe wir ’s zie.’ As twee sintereklaozen strooien ze d’r complimenten over iedereen die mar ekkes stil wil staon. Zelfs ’n stel de allenig mar de weg naor den Efteling vraogt haawen ze nog 10 minuten aon de praot. Dan waandele ze op d’n bonnefooi deur. Swèèns dek ze zie hek 3 verhaoltjes afgemokt.