315. aonbesjoeren

315

Dit verhaal was een onderdeel van het dialectspel Bij wijze van... za'k mar zegge.

Deelnemers hoorden dit verhaal op de lokale radio, en de vraag was wat het woord aan het einde van het verhaal betekende. Meer informatie vind je op de website van 'n Lutske Brabants.

Het verhaal

Alwir ’n jaor aawer dus taartjes op toffel. Zolang as ik weet ies dè erbeezemetaart want as ge net as ikke begin juni verjaort zen ze ’t lekkerste, ’t grotste en ‘t goeikopste. Dan moet ik  as atie op zuuk naor nen bojem, des elk jaor vur men ’t grotste probleem want verder as kaaiharde zanddeeg  schuitjes  en breekbaore schelpen  komt onze enigste supermarkt nie en vur ‘nen taartbojem hil ver te gaon rèèzen des kwats. Dus vat ik de’n bloem uit kaast, wè aaier en ok nog we suiker erbij dan kluts ik zelf mar ’n paor  bojems klaor. Mee ’n bietje kwark en twee kilo erbeezeme iest wir vur mekaor geflaanst.  En zo besjoeren me mar wè aon.