Staf Commando Zuid
Na de bevrijding van Eindhoven wordt Paul door de landelijke organisatie van aangesteld als commandant van het nieuw opgerichte MPI Staf Commando Zuid. In deze functie is hij verantwoordelijk voor de begeleiding van Prins Bernhard tijdens zijn bezoek aan Eindhoven en tijdens het tekenen van de capitulatie door Duitse generaal Johannes Blaskowitz in Wageningen. Na de bevrijding wordt Paul in het bijzijn van Koningin Wilhelmina beëdigd tot eerste luitenant in Tilburg. Hierna krijgt Paul de opdracht om samen met de Engelsen de bewaking van interneringskamp Vught op zich te nemen.
Paul Weemering vertelt
Interview met Paul Weemering
Hoe ben ik in eind 1944 bij staf commando Zuid van de stoottroepen in Eindhoven terecht gekomen?
Voor die tijd was ik kampcommandant over een dertigtal Duitsers die door onze verzetsgroep in Baarlo gevangengenomen waren.
In die tijd hadden wij regelmatig contact met Sjaak Grasborn, KP-commandant Noord-Limburg.
Na de bevrijding van Baarlo vroeg Sjaak Grasborn aan mij om mee te gaan naar het bevrijde Eindhoven.
Daar was de landelijke commandant van het verzet en enkele topfiguren zoals Peter Zuid in het Binnenziekenhuis.
Nadat ik een half uur had gewacht, kwam Grasborn naar mij toe met de mededeling dat er besloten was dat ik commandant van de op te richten MPI Stafcommando Zuid van de stoottroepen zou worden, rang eerste luitenant.
Ik kreeg een gedeelte van de textielschool in de Oranjestraat, destijds toegewezen en toen ging het in sneltreinvaart.
In korte tijd meldden zich achtentwintig vrijwilligers.
Vanuit Eindhoven waren er twee beroepssergeants, Sala en Tempelman, die politie-ervaring hadden.
Verder een gepensioneerde hoofdrechercheur van de politie Eindhoven, Hendrik de Bruijn.
Dus we konden starten met een beroepskader, verder een zestal die MPI-ervaring hadden bij de voormalige landmacht.
In maart 1945 was een werkschema bestaande uit een twintigtal verschillende wetten en een aantal militaire wetten samengesteld.
Uniformen en vervoer was snel geregeld.
Mijn eerste officiële opdracht was prins Bernhard, komende vanuit Brussel, van het vliegveld Welschap op te halen en naar het Philips ontspanningscentrum te brengen waar hij het niet bevrijde gedeelte van Nederland via de radio moed insprak.
Ik meende dat de verslaggeefster Teddy Scholte heette.
Intussen kregen de MPI-ers allerlei opdrachten.
De samenwerking met de Eindhovense politie was via hoofdrechercheur De Bruijn perfect.
Het aantal dossiers die hier voor mij staan, spreken boekdelen.
Ik heb ze als herinnering bewaard.
Dan nadert 5 mei 1945 van de waarnemend commandant Brabant-Limburg-Zeeland stoottroepen krijg ik de opdracht om het vier man militaire politie gewapend aanwezig te zijn bij de aankomst van Prins Bernhard en Peter Zuid in Hotel De Wereld te Wageningen, alwaar de Duitse generaal Blaskowitz, de capitulatie zou komen tekenen.
Mijn opdracht was: goed opletten dat er niets gebeurt.
Na de ondertekening kwam er een adjudant van de Prins bij mij die leuk weg zei dat mijn vier man MPI bij de prins ingelijfd werden.
Zo raakte ik vier prima mensen en een Jeep kwijt.
Mijn eigen voertuig had ik vol met levensmiddelen geladen, voor mijn familie in Rotterdam.
Daar had ik in anderhalf jaar niets meer van gehoord of gezien.
Tussen de voertuigen van het leger ben ik veilig in Rotterdam aangekomen.
Het weerzien was om nooit te vergeten.
Terug in Eindhoven, kreeg ik korte tijd later, een schrijven van Kapitein Lamerus hoofdsectie 3b, eerste afdeling, voor het doen van onderzoeken, alle militaire aangelegenheden betreffende, deze onderzoeken geschiedde op last van de Minister van Oorlog.
Een mooie erkenning voor onze mannen die allemaal hard werkten.
Een mooie herinnering heb ik aan het bezoek van koningin Wilhelmina, die kort na de bevrijding in Tilburg was.
Met acht andere militairen werden wij aan haar voorgesteld en onderhield zij zich op een prettige manier met ons.
Daar vond tevens mijn beëdiging als eerste luitenant plaats.
Een paar originele foto's bewaar ik als herinnering.
Dan krijg ik de opdracht om met de MPI en de Engelsen de bewaking van het interneringskamp Vught op mij te nemen.
Daar wil ik kort over zijn: het was voor ons niet de prettigste tijd.
Korte tijd later werden wij overgeplaatst naar Oirschot.