Object

Orgelspelende monnik

Instelling/bron: Museum Krona

In het midden van de negentiende eeuw bezocht Johannes Bosboom (1817-1891) een aantal kloosters in het noordoosten van Noord-Brabant, de regio met de oudste kloosters van het land. Het authentieke karakter van de architectuur en het monastieke leven trok de schilder, bekend om zijn kerkinterieurs, aan. Binnen de muren van de kloosters schilderde en aquarelleerde hij kloosterkeukens, pandgangen en trappenhuizen. Een motief dat Bosboom meerdere malen ter hand nam was dat van een monnik, spelend op het orgel op het koor. Dit kleine doek is het laatste uit de serie en het meest impressionistische: de toets is los, de figuren en vormen worden niet met lijnen neergezet maar met kleuren gemodelleerd. Voor Bosboom was het oproepen van licht, van sfeer, belangrijker dan het streven naar een exacte weergave van het onderwerp. Mede daardoor is het moeilijk uit te maken welk klooster model heeft gestaan voor de compositie: dat van de franciscanen te Megen of van de karmelieten te Boxmeer.